Bugün, 30 Ocak 2026 Cuma
Elim varmıyor ama yazmak zorundayım. Ben bir fikir işçisiyim. Düşüncelerimi okuyucularımla paylaşmak durumundayım.
Bolu Kartalkaya Kayak Merkezindeki otel yangını, hiç şüphesiz hepimizin yüreğini yaktı. Bu sefer ateş, sadece düştüğü yeri değil, tüm Türkiye'yi yaktı.
Felaketlerden ders çıkarmıyoruz. Ne yangın, ne deprem ve ne de başka bir doğal afete karşı gerekli tedbirleri almadığımız gibi, denetim noktasında da acziyetimiz var.
Yıldıray Oğur diyor ki, "Türkiye’nin sosyete kayak merkezi olan Kartalkaya’nın ilk ve en pahalı otellerinden birinin yangın yönetmenliğine uyup uymadığını denetlemek kimsenin aklına gelmemiş, kimse bugüne kadar buna cüret etmemiş bile olabilir."
O yüzden bu büyük felaket, bu ülkedeki ahbap çavuş ilişkilerinin, onun sonucu olan denetimsizliğin masaya yatırıldığı bir hesaplaşmaya dönmeyecek. Öyle bir düzen ki medya bile ölü sayısı henüz 10’lardayken otelin adını “bir otelde” diyerek sakladı.
Böyle bir abi-abla, ahbap-çavuş düzeninin son kurbanları de ülkenin en lüks ve pahalı kayak otellerinden birinde çocuklarıyla yarı yıl tatilini geçiren aileler oldu.
Hesabı sorulur gibi yapılacak, sorumluluk birkaç kişiye yıkılacak, topyekün bir muhasebe yapılmayacak, bir sonraki ihmal felaketine kadar zaten çoktan unutulacak.
Otelin sahibi, ta 1978'de valilikten arsayı dahi bedava alan asker kökenli bir aile. Tüm iktidar partileri ile aralarını iyi tutmuşlar. Böyle birini denetlemek kimin haddine.. Bolu Kartalkaya yangınından dolayı, İktidarı destekleyenler CHP’li belediyeyi, muhalifler Kültür ve Turizm Bakanlığı’nı suçluyor. Yapmayın Allah aşkına..Otelin sahibine yöneltin oklarınızı. Bakın bakalım kim bu adam? Otelde gerekli önlemleri almış mı, yangın merdivenleri aktif mi? Alarm sistemi çalışıyor mu?
Yangında ölenlere Allah'tan rahmet, yaralı kardeşlerimize şifalar diliyorum.
Bir Narin cinayetini aydınlatamadık. Muhsin Yazıcıoğlu'nun helikopteri düşeli neredeyse 16 yıl oldu, aradaki sis perdesini kaldıramadık. Yok be dostum, devletin dini adalet olmadığı müddetçe işimiz zor. Tıpkı Maraş depremlerinden sadece birkaç müteahhiti sorumlu tuttuğumuz gibi, bu yangının faturası da birkaç kişiye yıkılır ve defter kapanır. Böyle gelmiş, böyle gider bu düzen.
Yaşarken pahalı, göçerken değersiz hayatlar coğrafyası…
