Bugün, 30 Ocak 2026 Cuma
Düşün…
Köyündesin. Tarlada çalışıyorsun. Gazetelerden düşmanın kıyıya çıktığını öğreniyorsun. “Bize kadar gelmez” diyorsun. Ama günler geçiyor, köyler yakılıyor, ocaklar sönüyor. Derken işgal kapına dayanıyor. Evine giriyorlar, ailene göz dikiyorlar. Çaresizsin.
Tam o an, köye Mehmetçik giriyor.
Türk askeri…
Canını siper ediyor. Çocuğunu, eşini, namusunu kurtarıyor.
O an sorar mısın ona, “Mezhebin ne?
Partin hangisi?
Namaz kılıyor musun?” Hayır!
Tek bir şey bilirsin:
O senin canını kurtaran Türk askeridir.
Ve işte bu yüzden Anıtkabir’de yaşanan bazı uygulamalar yürekleri sızlatıyor: Mehmetçiklerin üstlerinin aranması…
O mekân, sadece bir anıt değil, milletimizin varoluşunun, bağımsızlığının ve kahramanlığının simgesidir.
Soruyorum:
Bu asker kimin namusunu, kimin evladını, kimin vatanını korumak için şehit oldu? Onun şerefine kefil değilsek, kime güveneceğiz?
Bizi birleştiren parti, mezhep, kimlik değildir; Türklüktür. Bizi ayakta tutan, Mehmetçiğin iman dolu göğsüdür.
Unutma:
Sıra senin köyüne gelmeden birbirine sahip çık!
Çünkü bir gün kapına dayandıklarında, seni sadece bu iman dolu göğüs koruyacaktır.
Strateji Uzmanı
Gazeteci Yazar
Gökalp Şentürk
