Bugün, 30 Ocak 2026 Cuma
Türkiye son olarak verdiği 12 şehidin ardından yine gözyaşı döktü.
Bu son mu olacak?
Tabi ki değil!
Bende bu 12 şehidimizden iki tanesinin İzmir'de yapılan defin törenlerine katıldım..
Elbette daha çok üzüldüm ve bu üzüntümün nedenlerini sizlerle paylaşmak için bu yazıyı kaleme almaya karar verdim.
Şehit anaları, eşleri ve çocukları inanın içinizi dağlıyor! Anaların yetkililere "hani şehit gelmeyecekti".ve "hakkımı helal etmiyorum" sözleri aslında her şeyi anlatıyor...
Düşünün halk devletine hakkını helal etmiyor!
Kim getirdi halkı bu noktaya düsünmek gerekir.
Bu iki şehit cenazesinde de İzmirliler neredeyse yoktu diyebilirim. Askerler, polisler,.bürokrasi, siyasi partiler kalabalığın çoğunluğunu oluşturuyordu...
Türkiye'nin üçüncü büyük şehrinde milyonlar yaşıyor... İzmir bana göre şehitlerini uğurlamak için gelmemişti! Neden acaba?
Türk adı her yerden olduğu gibi şehit cenazelerinde de silinmiş. Camilerde ve şehitliklerde yapılan dini törenlerde; Türk Ordusu, Türk Milleti, Türk vatanı, Türk askerî denilmedi ve Atatürk ile silah arkadaşları anılmadı!
Genelkurmay bunu nasıl kabul ediyor hayretler içindeyim! Kendileri bilmiyormu ki, bu ordu Metehan'ın Türk ordusudur, askerlerimiz Atatürk'ün askerleridir!
Nitekim gönlümüzü ferahlatan tek olay, resmi tören bittikten sonra şehidimizin dönem arkadaşlarının şehit Üsteğmenimizin kabri başında "Harbiye Marşı"nı okumaları oldu...
"Şahikalar üstünde meydan okur bu erler,
Yaklaşacak düşmana mezar olur bu yerler,
Bağlayamaz bir kuvvet bu kasırga milleti,
Tarihlere sorun ki, bize "Ölmez Türk" derler."
Var olsun Harbiyeliler...
Herkes kendine gelsin!
Bu memleketi sokakta bulmadık...
Üç beş kendini bilmeze de, bu vatanı yedirmeyiz.
Türk Milleti, vatanına sahip çıkmalıdır. Türk ordusu Türk Milletine ait olduğunu bir an önce hatırlamalıdır... Bu şehitler ve bundan sonra sıra dağlar gibi toprağa düşecek olan evlatlarımız bizim evlatlarımızdır. Türk'ün çocuklarıdır onlar!
Türk Milleti, ihanet bu topraklardan ebediyen silinene kadar mücadelesine devam etmelidir. Tuzaklara düşmemeli ve kriptolardan yurdunu temizlemelidir.
Şehidimizin dört beş yaşlarındaki kızının babasının tabutunu okşayışını son nefese kadar unutmayacak ve ihanete karşı kinimi daima canlı tutacağım.
Her tarafım acıyor çünkü şehitler benim yani Türk Milletinindir. Bu acı Türk Milletinin her ferdi tarafından hissedilmelidir.
Türk Milletinin şehadet şerbetini içmiş aziz evlatları, bilin ki sizlerin ruhuna halel getirmemek için her şeyi yapacağız... Rahat uyuyun!
Özcan PEHLİVANOĞLU
09 Temmuz 2025 / İzmir
