Bugün hava tam bir Erzurum’du…

Bugün hava tam bir Erzurum'du…

İşte şimdi bekliyorum, okuyalım bakalım daha düne kadar Başkan Ahmet Dal’a ve yönetime ve hatta teknik ekibe ve hatta hatta futbolculara karşı çokbilmişlik taslayıp, laf ebeliğine girenleri…

Bakalım ne yazacaklar, ne söyleyecekler ve ne yumurtlayacaklar…

Henüz sabaha çok var, elbet bir şeyler icat ederler ama bugün ben ve bir Erzurum çok ama çok keyifliydik. 

Bugün paşa keyfimizin tadı da, tuzu da ve dahi çayı da tam kıvamında idi…

Aman kimseler değmesin.

Bugün dadaşın günüydü ve bugün hava tam bir Erzurum'du.

Eren, Amed’in tozunu yeni güncellenen icadı olan hava füzesiyle alırken; devre öncesi Diyarbakır’da oynanan karşılaşmada, malum oyuncularca yaşanan bilinçli provokasyon adımlarına, kendi sahasında izin vermediği gibi attığı enfes golle de “herkes haddini bilecek” mesajını beyinlerine kazımıştır. 

Çok şükür, kazasız belasız atlattık diyelim.

Demek ki neymiş?

Herkes haddini bilecek miş…

Aslında benim Amed’le falan hiçbir ilgim olmaz. Bir spor karşılaşmasıydı, şanslarını denediler ve olay bitti. Hem zaten iki takımın da karşılaşmalar tablosuna göz attığımızda son 3-5 veya 10 yıldır durum aleni olarak ortada. 

Neyiyle ilgilenip, hangi durumunu hesaplayacakmışım ki?

Hem ligdeki diğer takımlar az biraz mantıklı bakacak olsalar, Amed’in sihrinin çözüldüğünü ve Dadaşın bu yanak makasından sonra, pek de iflah olmayacaklarını hissedebileceklerdir.

Bizim ilgimizi pirincin içerisindeki beyaz taşlar cezp ediyor. Onların nasıl bir vites kullanacaklarını harbi bekliyorum. Bahane bulunacak ise bahanelerini, bulunmayacak ise hangi kapıdan giriş yapacaklarını…

Neme lazım onların bu çokbilmişliklerinden kendilerini Fatih Terim yerine koyarak, sözde teknik adamlıklarını; Ahmet Çakar’ın yerine koyarak, sözde çakıcı yorumculuklarını ve dahi her şeyin en iyisini ben bilirim edalarına bakıp ta, hayran olmamak elde değil iyi mi?

Bravo sana Ahmet Başkan; 

Sen ki; param yok dedikçe, derdin biri bin para dedikçe, dertler derya olmuş dedikçe bir gayretle bu takımın sıkıntılarını çözmüşsün.

Sen ki, pozitif enerjinle bu şehrin futbol arenasındaki dili ve dahi dileği olmuşsun. Yarınlarına umut, gününe heyecan ve anına nefes olmuşsun ama bu arada da ayıp etmişsin.

Sen ki, beş dakkalık videoları izleyerek bu takımı oluşturmuştun ya; bu çok bilmişlerimizi neden beş Dakka dinlemedin be abem… 

Bak dinleseydin, şimdi biz; Avrupa şampiyonlar ligine grup başı olarak girecektik. 

Farkına varamadın mı, be abem!

Şaka bir yana; inanıyorum ki, başkanlık görevi tevdi edildiği günden bu yana ilk kez bugün o oturduğun yerde bu başkanlığın keyfini çıkardın.

Yakışır sana bu sevinç.

Bu heyecan güzelliği ve haklı gurur!

Halen daha üzerimize sinmiş olan ayaz kokusu çıktığı yok ama kimin umurunda ki? 

Sen o protokolü bugün fazlasıyla ısıttın ya; 

Sen gülüyorsun, o muhteşem kalabalık gülüyor, bizler gülüyoruz ve Eren bir yerlere “sus” işareti vererek had bildiriyor ya, 11 yürekli kahraman can-ı gönülden bir şeylerin gayretini omuzlarında taşıyor ya, kulübede teknik kadro haklı çıkmanın rahatlığını takımın diğer yarısıyla paylaşıp “durmak yok, yola devam” kararını alıyor ya, o taraftar var ya o taraftar sesleri kısılırcasına şarkılar söyleyip yaz aylarının sıcaklığıyla coşuyor ya, gerisi fasa/fiso…

Elbette ki bu henüz yolun lelesi, bir de bunun lolosu var. 

Ve elbette ki bu yolun daha haftalarca uzun bir mesafesi var,

Ama bilinsin ki bu takım bu saatten sonra tüm karşılaşmaları kaybetse dahi gönlümüzün şampiyonu, bu şehrin umudunu yarınlara taşıyan kalbidir.

Sağolasın Ahmet abem, koca yürekli adam Eren’imiz ve elbette ki diğer tüm takımda malzemecisinden, teknik elemanına ve idaresine kadar yer alan kardeşlerimiz.

Ve her ne kadar anmasak gibi görünsek te, özünden bildiğimiz; bu kadim şehire bu tadı yaşattıran, sebep olan güzel insan; Mehmet Sekmen.

İyi ki varsınız…

Gönlümüzün şampiyonları.