Uyanıyor Türk milleti…
Uykuda geçen yüzyılların ardından bir millet, küllerinden yeniden doğruluyor. Unutturulan hafızasını geri kazanıyor, silinen izlerini yeniden toprağa işliyor. Bastığı yeri toprak sananlara inat, artık her adımda tarih kokusu duyuluyor. Çünkü Türk milleti sadece geçmişiyle övünmek değil, geçmişini yeniden yazmak için ayağa kalkıyor.
Tarih, galiplerin yazdığı bir kitaptı. Ama şimdi o kitap yeniden açılıyor. Sayfaları bu kez bir milletin kendi kalemiyle, kendi diliyle, kendi kanıyla yazılıyor. Çünkü artık başkasının kalemiyle yazılmış hikâyeleri değil, kendi destanını anlatmak istiyor Türk milleti.
Anadolu’dan Orta Asya’ya, Balkanlar’dan Afrika’ya, Kafkaslar’dan Karadeniz’e kadar her coğrafyada unutulan ne varsa, Türk milleti onları tek tek hatırlıyor. Gönül coğrafyasındaki kardeşler, artık yalnız olmadıklarını biliyor. Çünkü Türk’ün gölgesi artık sadece geçmişte değil, geleceğin de ufkunda büyüyor.
Bu uyanış, sadece bir milletin değil, bir medeniyetin yeniden dirilişidir. Bin yıl önce yeryüzüne adaletle nizam veren bir anlayış, şimdi yeniden kelimelere dökülüyor. Ahmet Yesevi’nin duası, Alparslan’ın niyeti, Fatih’in adaleti, Atatürk’ün iradesi bir zincir gibi halkalanıyor. Ve bu zinciri artık kimse kıramıyor.
Bugün gençler tarihini yalnızca kitaplarda değil, kalbinde taşımaya başlıyor. Dedelerinin mezar taşlarını okumayı öğreniyor. “Ben kimim?” sorusunun cevabını müzelerde değil, mazide arıyor. Artık modayı değil, medeniyeti takip ediyor.
Çünkü Türk milleti, tarihini başkalarının yazmasından yoruldu.
Yalanla örülmüş paragraflardan, iftira ile karalanmış manşetlerden bıktı.
Ve şimdi kendi tarihini, kendi kelimeleriyle, kendi iradesiyle yazıyor.
Bu sadece bir tarih düzeltmesi değil…
Bu, bir milleti yeniden inşa etme kararlılığıdır.
Dün “uyuyorlar” diyenlere karşı bugün “buradayız” diyen bir nesil geliyor.
Ve o nesil yalnızca bugünü değil, yarını da yazacak güçte.
Tarih artık seyredilen bir şey değil; yazılan bir gelecek, yaşanan bir bilinçtir.
Uyanıyor Türk milleti…
Unutmak için değil, hatırlamak için…
Uyandırmak için değil, diriltmek için…
Ve bu defa kalemi elinde…
Tarihini yazıyor.
Kendi cümleleriyle…
Kendi mürekkebiyle…
Ve kendi alnının teriyle.
