Güney Asya'da tansiyon yine yükseldi. 7 Mayıs gecesi Hindistan’ın Pakistan'a düzenlediği hava saldırısı, bölgede kırılgan dengeleri yeniden sarstı. Ancak bu defa sadece bombalar değil, diplomasi de konuştu. Ve o diplomasi masasında Türkiye sessiz ama etkili bir şekilde yerini aldı.
Türkiye artık sadece Ortadoğu’nun değil, Asya’nın da güvenlik denkleminde stratejik bir aktör. Ne Rusya kadar haşin, ne Çin kadar hesapçı; ne ABD kadar müdahaleci, ne de Avrupa kadar mesafeli. Türkiye, diplomasiyle sahada, insanî değerlerle masada. Bu “denge siyaseti” özellikle nükleer güçler arasında sıkışmış coğrafyalarda ciddi bir güven kaynağı haline geliyor.
Hindistan-Pakistan geriliminde Erdoğan’ın Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif’le yaptığı görüşme de bu bağlamda okunmalı. Türkiye, taraf tutmadan ama kardeşliğini unutmadan; kışkırtmadan ama pasif kalmadan devreye girdi. Ankara'nın bu tutumu, sadece Pakistan'da değil, Asya basınında da “dengeleyici güç” olarak alkışlandı.
Peki Türkiye’nin bu meselede bu kadar ağırlıklı bir rol oynaması ne anlama geliyor?
1. Türkiye’nin terörle mücadele tecrübesi, Hindistan’ın “militan hedefler” bahanesiyle gerçekleştirdiği saldırıların sorgulanmasında etkili oldu. Uluslararası platformlarda Türkiye’nin bu alandaki bilgi birikimi ciddiye alındı.
2. Türkiye’nin İslam dünyasında kurduğu güven, Pakistan gibi dini-kültürel kimliği güçlü ülkeler için hayati. Aynı inanç, benzer tarih, ortak hassasiyetler Türkiye’yi sıradan bir dış güç olmaktan çıkarıyor.
3. Türkiye’nin Asya açılımı, sadece ekonomiyle sınırlı kalmadı. Şimdi güvenlik politikalarında da etkili oluyor. Türk Devletleri Teşkilatı'ndan Pakistan’a uzanan bağ, bu açılımın stratejik boyutunu güçlendiriyor.
Bu yüzden Türkiye’nin Pakistan'a verdiği destek, sadece dostluk değil, aynı zamanda bir vizyonun da göstergesi. Bu vizyon, “kardeş ülkelere sahip çıkmak” kadar, “küresel krizlerde istikrar sağlayıcı rol üstlenmek” anlamına geliyor.
Türkiye artık sadece bir coğrafya değil, bir duruşun adıdır.
Rafet Ulutürk
