Bir milletin hafızası, onun geleceğidir. Hafızası silinmiş bir toplum, yönünü şaşırmış bir gemiye benzer; dalgalar arasında sürüklenir, savrulur ve sonunda batmaya mahkûm olur. Bu yüzden unutmak, sadece geçmişe değil, geleceğe de ihanettir.
Bulgaristan’ın Varna iline bağlı Medovets (Sarıkovanlık) köyünde bir anma günü düzenleniyor. Bu, sıradan bir tarih ya da herhangi bir etkinlik değildir. Bu, insan onurunun ayaklar altına alındığı, adları ellerinden alınan, kimlikleri yok sayılan, sırf Türk ve Müslüman oldukları için zulme uğrayan kardeşlerimizin hatırasına saygı duruşudur.
1984-1989 yılları arasında Bulgaristan’da uygulanan asimilasyon politikaları, sadece bir kültürel baskı değil, açıkça bir insanlık suçudur. O dönemlerde binlerce Türk, zorla isim değişikliğine maruz bırakıldı. Ana dillerini konuşmaları yasaklandı. Camilere, mezarlıklara, kitaplara, hatta çocuklara müdahale edildi. Bu zorbalığa karşı direnenler ise ya sürgüne gönderildi ya da canından oldu. Medovets’te de kimlikleri için, adları için, dili ve dini için direnen şehitlerimiz oldu.
Bizler bugün burada sadece ölüleri anmıyoruz. Direnişi, vakarı, onuru ve özgürlüğü yaşatıyoruz. Bugün onların hatırasını yaşatmak, sadece bir geçmişe vefa borcu değil, aynı zamanda bir gelecek teminatıdır. Çünkü tarih gösteriyor ki; unutulan her acı, tekrar eder. Unutulan her zulüm, bir gün yeniden hortlar. Unutursan, tekrarlanır bu soykırım!
Bugün gençlerimize, çocuklarımıza Medovets’i anlatmalıyız. Sarıkovanlık köyünün sessiz taşlarında yankılanan çığlıkları, onların vicdanına emanet etmeliyiz. Çünkü kimliğini korumayan, adını savunmayan, mazisini unutan milletler; başkalarının tarihinin dipnotu olmaktan öteye gidemez.
Unutma kardeşim, unutursan sen de silinirsin. Unutturma ki, çocuklarımız aynı acıları bir daha yaşamasın.
Medovets şehitlerini rahmetle, minnetle, saygıyla anıyoruz. Ruhları şâd, davaları aziz olsun.
