Bir orman yanarken, sadece ağaçlar değil;
O ormanda doğan kuşun yuvası,
Toprağa kök salan çamın mazisi,
Ve en çok da bu milletin yüreği yanar!
Ama bu kez daha fazlası oldu…
Alevlere karşı duranlar,
Yeşil vatanı korumak için ateşin içine girenler…
Şehit düştü!
Onlar, sadece birer orman işçisi, birer görevli değildi…
Onlar bu toprağın evladı, bu milletin yüz akıydı.
Canlarını vatanın yeşiline adadılar.
Ve o yeşil uğruna kara toprağa girdiler…
Şimdi bir soru soruyorum:
Ormanları yakan bu eller kimindir?
Sabotajlar, ihmal zincirleri, bilinçli kundaklamalar…
Hepsi bu aziz topraklara sıkılmış kurşundur!
Bir ağacın gölgesinde yatan şehit hatırasını,
Bir fidanla oynayan çocuğun yarınını,
Bu hain ateşle kül etmeye çalışanlara karşı
Sözümüz nettir:
Bu millet, yeşiline de şehidine de sahip çıkar!
Bu yangınlarda sadece doğa değil,
İnsanlığımız da sınanıyor!
Ve biz, o sınavda, şehit düşen yiğitlerimizi unutmayacağız!
Onlar için sadece ağaç dikmek yetmez!
Onların adını, bu milletin vicdanına da, hafızasına da kazımak boynumuzun borcudur!
Her damla ter, her dökülen can;
Bu vatanın yeşiline düşen birer kutsal izdir!
Bugün ormanları korumak,
Sadece çevreciliğin değil,
Milliyetçiliğin, vatanseverliğin de namusudur!
Aziz şehitlerimize Allah’tan rahmet diliyorum.
Milletimizin başı sağ olsun.
Yeşil vatan uğruna can verenler, asla unutulmayacak!
Strateji Uzmanı
Gazeteci Yazar
Gökalp Şentürk
